De bewoners lieten in een eerste fase verschillende delen van hun huis verbouwen. Een paar jaar later contacteerden ze dmvA Architecten voor het achterste deel. "In de jaren 1980 was aan het huis een typische houten verandaconstructie geplaatst met afgeschuinde hoeken en een glazen dak. Deze constructie had een aantal bouwtechnische problemen, was weinig functioneel en er was een probleem van oververhitting in de zomer. Bovendien waren de houten raamprofielen zo groot gedimensioneerd dat de connectie met de tuin verloren was gegaan. Zonde, als je weet dat die 120 m² groot is. En dat terwijl het huis in hartje Mechelen ligt", zegt architect Tom Verschueren. Het gezin wou meer van de tuin kunnen genieten.

Stalen portiek

Wie met dmvA Architecten in zee gaat, weet dat het eindresultaat "anders dan anders" zal zijn. "We proberen 'out of the box' te denken. Hier was het hoofddoel niet zozeer om het aantal vierkante meter fel op te trekken, maar wel om de woonkwaliteit te verbeteren." De veranda werd afgebroken en er kwam een stalen portiek in twee delen: een keuken met een tuinkamer die je aan twee zijden volledig kan open zetten, gekoppeld aan een terras dat je met één druk op de knop kan laten overkappen als het weer daarom vraagt. "De keuken had al een schuifraam, maar de opening mocht nog groter zijn. Om het gat te kunnen verbreden, kwam er een grote stalen ligger van bijna 10 m over de volledige breedte van de gevel. Die wordt in het midden ondersteund door een smalle kolom in spiegelinox. Dat is gepolijst roestvrij staal dat reflecteert, net als een spiegel. We hebben die geplaatst om te voorkomen dat de stalen overspanning zou doorbuigen, want 10 m is lang", legt Verschueren uit. Dwars op de constructie kwamen dan houten liggers met daarop een dak in EPDM.

Lees de hele reportage in Ik Ga Bouwen 411.

Tekst Katrien Depoorter